JAARVERSLAG 2012

Kreuzeneuzenacademie 9 -11-2010

Prof Rene Bouwen stelde 'kennis zit niet tussen de oren. Kennis zit meestal tussen de neuzen'. Precies deze slagzin is voor mij koren op de molen om te blijven stellen dat de neuzen niet in dezelfde richting moeten staan.

Om zich te ontwikkelen, om vooruit te komen zijn voeten nodig die samen de juiste richting vinden. Neuzen hebben we nodig om in alle richtingen de omgeving, de context waarin we leven en werken, op te snuiven.

Deze kreuzeneuzenacademie is een initiatief van Job & Co, Con Brio en Duet, samen BMO-groep (Bewust Mensgericht Ondernemen). Enkele keren per jaar willen we belanghebbenden rond de werking, samenwerkende partners en dienstverstrekkers, klanten, leveranciers, werkgevers van stage- en tewerkstellingsplaatsen, (ex-)deelnemers aan ons aanbod uitnodigen om rond een thema dat ons belangt, de neuzen bij elkaar te steken.

Voor wie wil rondneuzen in de eerste kreuzeneuzenacademie van 9 november 2010: u vindt enkele beeldrijke stellingen samengebracht met telkens een korte toelichting. Reacties zijn altijd welkom!

Bert Boone
Algemeen directeur

Jazzband

In een jazzband speelt elk zoals hij gebekt is, zijn eigen hoorbaar stuk muziek. Tegelijk is er oog voor samenspel. Want 'samen' is 'meer'.

Elk van ons wordt best zijn eigen ondernemer. Ongeacht het statuut van arbeider, bediende of zelfstandige, hebben we nood aan actie, aan ondernemen. Niet bij de pakken neerzitten. Doen!

Levenslang leren, levensbreed loopbaanleren en het vierkante wiel van het ondernemen zijn houvasten voor de toekomst van vandaag.

Levenslang leren














Opgaan. Blinken. en verzinken. Met deze mensvisie ben ik opgegroeid. Jeugdjaren stonden in het teken van leren, groeien naar volwassenheid. Om dan te blinken in het doen. En vanaf pensioenleeftijd begon het verzinken. Nagenieten. Terug kijken naar wat het blinken heeft betekend.

Deze visie betekende ook dat wanneer je als volwassene niet aan het blinken (werken) was, je werd gezien als profiteur. Riskeerde je als werkloze iets te doen, dan was er de controle om je eraan te herinneren dat je een inactief statuut had. sinds de jaren 80 is deze visie gewijzigd. De visie - een mens kan levenslang leren - werd concreet gemaakt. Werklozen werden werkzoekend en werden geactiveerd.

Nog maar de laatste tien jaar zijn werkgevers er van overtuigd geraakt dat ze mee opleiding dienen te faciliteren en daarin horen te investeren. Ook al teren we nog op diplomagerichte verloning, stilaan keert het tij.

Werkenden stelden recent in een trendonderzoek van ESF dat zij het meest leren op de werkplek zelf. Een belangrijk signaal naar alle dienstverstrekkers die vasthouden aan klassieke opleidingen.

Levenslang leren is een actievorm van het ondernemen.


Levensbreed loopbaanleren














Levenslang leren zoekt zijn vruchten inmiddels bij het levensbreed loopbaanleren. Een job op zich geeft onvoldoende zekerheid. Werkzekerhzid is slechts te behappen wanneer leren binnen een loopbaancontext wordt geplaatst. Dit is niet eenvoudig om te realiseren, want een loopbaan kleeft aan een levensloop en aan een bepaalde levensfase die wisselend elkaar opvolgen. Dit vraagt empowerment (in het Zuidafrikaans : zelfmachtiging), reflectie naar zichzelf van op enige afstand. Dit is niet zomaar aan eenieder gegeven. Dit vraagt ondernemen. Zichzelf durven doorprikken en kijken doorheen de huidige context naar de unieke identiteit met talenten die kunnen overleven. dit vraagt ook een loskomen van onder de veilige werkgeversvleugels. Kiezen. durven loslaten. Jan Dnys heeft het over 'project professionals'. Blanpain heeft het al langer over de 'portefeuillewerkers'. Hoogstwaarschijnlijk zijn de interimwerkers vabn vandaag daarvan het prototype.

Het voornemen van het Vlaams beleid met het hele middenveld in VIA 2020 om tegen 2020 ervoor te zorgen dat elke beroepsactieve burger een POP heeft, een persoonlijk ontwikkelingsplan, is 'straffe kost'. Het is aan ondernemenden om dat in de actie te laten rijpen.

Het vierkante wiel van het ondernemen

Levenslag leren en levensbreed loopbaanleren zijn vergeefse moeite als er geen derde luik op een structureler niveau ruimte krijgt: de innovatieve arbeidsorganisatie.

Mensen inschakelen op een werkplak is geen eenrichtingsverkeer van inpassen. Zoals het ritsen in het verkeer vraagt het van beide kanten alertheid en aanpassingsvermogen. Kwaliteiten die best in een onderneming ingebakken geraken, zodat ze gegarandeerd worden door elke medewerkers op de werkplek.

Stilaan wordt duidelijk dat de huidige (strakke lijns) vormen van het ondernemen, veelal gestoeld op Taylor en Ford, hun langste tijd hebben gehad. In een communicatietijdperk vervagen grenzen tussen (hiërarchische) afdelingen. Marketing en productie zijn niet langer gescheiden operationele afdelingen. Ze zoeken afstemming en communiceren met elkaar. Teamwerking is er een voorbeeld van. Ketenmanagement en samenwerking tussen organisaties is een andere illustratie. De groeiende en bijkomende eisen aan het ondernemen vragen inderdaad andere modellen. Maar telkens vraagt het mensen die willen de handen uit de mouwen steken, hun schouders eronder zetten en ... durven ondernemen.

Marktgebeuren

De metafoor van de marktkramers die allemaal samen hun groenten en fruit komen verkopen op eenzelfde markt, heeft me lang bezig gehouden. Wat inspireert een ondernemer om met ongeveer dezelfde kleur en kwaliteit en prijs van appelsienen naast zijn collega te gaan verkopen? Simpelweg omdat hij gelooft in 1 + 1 = 3.

Deze positieve ingesteldheid is bijzonder essentieel om actie te ondernemen. Zijn er voorwaarden aan het ondernemen op zo een markt? Heel duidelijk:

- Weet wat je bekomen wilt en bereiken.

- Wees transparant. In de mate dat ook je collega weet wat jij wil, word je voor hem een betrouwbare partner.


Talent zat

Klim je kleuren tegemoet

Schud ze wakker

in het licht

Dans je in een

geurenroes
En kruip weer dronken
naar beneden

Welkom.

"Kennen en kunnen zit meestal niet tussen de oren, maar tussen de neuzen."

Dit statement vertelde Rene Bouwen (KU Leuven) in het boek 'Leiden naar talent en bezieling" van Griet Bouwens (2010).

Eindelijk, dacht ik.
Het is hoopvol te zien dat kennen en kunnen inderdaad veeleer tussen de neuzen zit, dan tussen de oren. Kennen en kunnen is een kwestie van doorvertellen, kennis delen, verspreiden, oefenen met elkaar, leren, uitwisselen...elkaar in de ogen kijkend.

Deze neuzen maken definitief komaf met de ambitie om de neuzen in organisaties in dezelfde richting te krijgen. Het hoeft niet langer. We kunnen als partners best mekaar in de ogen kijken. Voelen wat elke omgeving aan kansen biedt. Zolang we maar gefocust met onze voeten samen een richting uitgaan.

Op dit forum willen we u informeren over dat wat achter de schermen van organisaties gebeurt. "We", dat zijn de organisaties Job&Co - een gespecialiseerd opleidings- en begeleidingscentrum, Con Brio, een sociale werkplaats en Duet, een ex-invoegbedrijf. Wat ze als dienstverlening doen, vindt u op hun eigen sites (zie de links hiernaast). Voor wat er achter de schermen gebeurt, bent u hier aan het goede adres.

Vandaag vindt u een kort beeld van hun gemeenschappelijke missie en visie die schuilgaat achter hun BMO-cultuur (Bewust Mensgericht Ondernemen, met de strategische doelen, op de desbetreffende pagina's.

Vanaf september 2010 vindt u ook opiniestukken en aankondigingen voor kleine events, waarop u zich kunt inschrijven. Reacties zijn altijd welkom.

Bert Boone