Prof Rene Bouwen stelde 'kennis zit niet tussen de oren. Kennis zit meestal tussen de neuzen'. Precies deze slagzin is voor mij koren op de molen om te blijven stellen dat de neuzen niet in dezelfde richting moeten staan.
Om zich te ontwikkelen, om vooruit te komen zijn voeten nodig die samen de juiste richting vinden. Neuzen hebben we nodig om in alle richtingen de omgeving, de context waarin we leven en werken, op te snuiven.
Deze kreuzeneuzenacademie is een initiatief van Job & Co, Con Brio en Duet, samen BMO-groep (Bewust Mensgericht Ondernemen). Enkele keren per jaar willen we belanghebbenden rond de werking, samenwerkende partners en dienstverstrekkers, klanten, leveranciers, werkgevers van stage- en tewerkstellingsplaatsen, (ex-)deelnemers aan ons aanbod uitnodigen om rond een thema dat ons belangt, de neuzen bij elkaar te steken.
Voor wie wil rondneuzen in de eerste kreuzeneuzenacademie van 9 november 2010: u vindt enkele beeldrijke stellingen samengebracht met telkens een korte toelichting. Reacties zijn altijd welkom!
Bert Boone
Algemeen directeur
Jazzband 
In een jazzband speelt elk zoals hij gebekt is, zijn eigen hoorbaar stuk muziek. Tegelijk is er oog voor samenspel. Want 'samen' is 'meer'.
Elk van ons wordt best zijn eigen ondernemer. Ongeacht het statuut van arbeider, bediende of zelfstandige, hebben we nood aan actie, aan ondernemen. Niet bij de pakken neerzitten. Doen!
Levenslang leren, levensbreed loopbaanleren en het vierkante wiel van het ondernemen zijn houvasten voor de toekomst van vandaag.
Levenslang leren
Opgaan. Blinken. en verzinken. Met deze mensvisie ben ik opgegroeid. Jeugdjaren stonden in het teken van leren, groeien naar volwassenheid. Om dan te blinken in het doen. En vanaf pensioenleeftijd begon het verzinken. Nagenieten. Terug kijken naar wat het blinken heeft betekend.
Deze visie betekende ook dat wanneer je als volwassene niet aan het blinken (werken) was, je werd gezien als profiteur. Riskeerde je als werkloze iets te doen, dan was er de controle om je eraan te herinneren dat je een inactief statuut had. sinds de jaren 80 is deze visie gewijzigd. De visie - een mens kan levenslang leren - werd concreet gemaakt. Werklozen werden werkzoekend en werden geactiveerd.
Nog maar de laatste tien jaar zijn werkgevers er van overtuigd geraakt dat ze mee opleiding dienen te faciliteren en daarin horen te investeren. Ook al teren we nog op diplomagerichte verloning, stilaan keert het tij.
Werkenden stelden recent in een trendonderzoek van ESF dat zij het meest leren op de werkplek zelf. Een belangrijk signaal naar alle dienstverstrekkers die vasthouden aan klassieke opleidingen.
Levenslang leren is een actievorm van het ondernemen.
Levensbreed loopbaanleren
Levenslang leren zoekt zijn vruchten inmiddels bij het levensbreed loopbaanleren. Een job op zich geeft onvoldoende zekerheid. Werkzekerhzid is slechts te behappen wanneer leren binnen een loopbaancontext wordt geplaatst. Dit is niet eenvoudig om te realiseren, want een loopbaan kleeft aan een levensloop en aan een bepaalde levensfase die wisselend elkaar opvolgen. Dit vraagt empowerment (in het Zuidafrikaans : zelfmachtiging), reflectie naar zichzelf van op enige afstand. Dit is niet zomaar aan eenieder gegeven. Dit vraagt ondernemen. Zichzelf durven doorprikken en kijken doorheen de huidige context naar de unieke identiteit met talenten die kunnen overleven. dit vraagt ook een loskomen van onder de veilige werkgeversvleugels. Kiezen. durven loslaten. Jan Dnys heeft het over 'project professionals'. Blanpain heeft het al langer over de 'portefeuillewerkers'. Hoogstwaarschijnlijk zijn de interimwerkers vabn vandaag daarvan het prototype.
Het voornemen van het Vlaams beleid met het hele middenveld in VIA 2020 om tegen 2020 ervoor te zorgen dat elke beroepsactieve burger een POP heeft, een persoonlijk ontwikkelingsplan, is 'straffe kost'. Het is aan ondernemenden om dat in de actie te laten rijpen.
Het vierkante wiel van het ondernemen
Mensen inschakelen op een werkplak is geen eenrichtingsverkeer van inpassen. Zoals het ritsen in het verkeer vraagt het van beide kanten alertheid en aanpassingsvermogen. Kwaliteiten die best in een onderneming ingebakken geraken, zodat ze gegarandeerd worden door elke medewerkers op de werkplek.
Marktgebeuren
De metafoor van de marktkramers die allemaal samen hun groenten en fruit komen verkopen op eenzelfde markt, heeft me lang bezig gehouden. Wat inspireert een ondernemer om met ongeveer dezelfde kleur en kwaliteit en prijs van appelsienen naast zijn collega te gaan verkopen? Simpelweg omdat hij gelooft in 1 + 1 = 3.
Talent zat
Klim je kleuren tegemoet
En kruip weer dronken
naar beneden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten